|
فرار نکن ! زمین به شکل احمقانه ای گرد است ...
|
برسان باده که غم روی نمود ای ســاقی
این شبیخـــــــون بلا باز چــــه بـــــود ای ســـاقیحالیــا عکس رخ ماست در آیینه جـــــــام
تا چــــه رنگ آورد این چــــرخ کبــــود ای ســــاقیتشنه ی خون زمین است فلک وین مه نو
کهنه داسی است که بس کشته درود ای ساقیبس که شستیم به خوناب جگر جامه جان
نه ازو تار به جــــــــا ماند و نه پـــــــود ای سـاقیحق بدست دل من بود که در معبد عشق
ســــــر به غیر تو نیـــــــاورد فــــــــرود ای سـاقیدم فرو بند که چون سایه در این خلوت غم
با کسم نیست ســـــر گفت و شنــود ای سـاقی...